Bir Günaydın Mesajının Nörobilimi, Mutluluk Araştırmaları ve İnsan–AI İlişkisinin Yeni Sınırları İnsan beyni düşündüğümüz kadar bireysel çalışan bir organ değil. Nörobilim son yıllarda giderek daha net bir şekilde gösteriyor ki beynimizin önemli bir bölümü diğer insanlarla ilişki kurmak için evrimleşti. Başkalarının yüzlerini tanımak, ses tonlarını yorumlamak, niyetlerini anlamaya çalışmak ve sosyal bağlarımızı sürdürmek beynimizin temel görevleri arasında yer alıyor. Bu nede

Türkiye'de yapay zekâya dair en ilginç çelişkilerden biri bireysel merakın ve adaptasyonun yüksek olması. İnsanlar ChatGPT, Gemini, Copilot ya da benzeri araçları deniyor, gündelik hayatlarında kullanmaya başlıyor, metin yazdırıyor, özet çıkarıyor, fikir alıyor, planlama yapıyor. Fakat kurumsal tarafta aynı hızdan söz etmek zor. Özellikle KOBİ'ler için uzmanlık eksikliği, maliyet, nereden başlanacağını bilememe ve yapay zekâyı yalnızca "teknolojik yatırım" olarak görme alışka

Bir metni okurken bazen çok erken bir anda bir şey olur. Henüz konu açılmamıştır, henüz yazarın neye varacağı belli değildir ama metnin içinde dolaşan bir düzen hissi kendini ele verir. Cümleler düzgün akar, kelimeler yerli yerindedir, anlam açık ve nettir. Her şey olması gerektiği gibidir. Tam da bu yüzden, bir noktada insan metnin ne söylediğinden çok nasıl üretildiğini düşünmeye başlar. Son birkaç yılda yazıyla kurduğumuz ilişki sessizce değişti. Yapay zekâ artık sadece te

Yapay zekâ hakkında konuşurken hâlâ çok büyük bir yanılgının içinde yaşıyoruz. Çoğu insan yapay zekâyı yalnızca teknik bir sistem olarak görüyor: kod, veri, algoritma, hız, otomasyon. Oysa bugün hayatımızı dönüştüren büyük dil modelleri — ChatGPT, Claude ve benzerleri — aslında insan dilinin üzerine inşa edilmiş yapılar ve bu gerçek, teknoloji tarihindeki en önemli kırılmalardan birini yaratıyor çünkü ilk kez teknolojinin merkezine yalnızca matematik değil, dil, anlam, kültür